Vert að skoða.

Áhugavert.

En hver skyldi verða fyrstur  með "umhverfisáhrif". ?   Virkilega tilefni til að skoða. En væntanlega kostar þetta eitthvað aukalega meira en brú.

En sem "fagurfræði" í umhverfi er varla stór munur á að keyra yfir stíflu eða brú á þessum stað. Spurning um smekk.

Skoða rennslisvirkjun í Ölfusá

Lán.Erlend.Innlend.

Ég hef samúð með þeim sem tóku erlend lán sem leið til að létta eða auðvelda rekstur sinn. Eða blönduðu áhættu  sinni með krónum við kaup  á fasteign.

Minni samúð með þeim sem voru í "dótakassanum".  T.d. rándýrum bílum , hjólhýsum, sumarbústöðum os frv.  Létu glepjast af fagurgala og "ofboði" fjármálafyrirtækjanna af  lánspeningum.  Einnig minni samúð með þeim sem versluðu 95 til 100% af verði vörunnar með lánsfé.

Því minnist ég á þetta að ekki er  hægt að setja alla lántakendur undir einn hatt. En fyrir mér persónulega var málið nokkuð  einfalt.  Ég sá ekki fram á að fá laun mín í dollurum eða Evrum. Ef slíkt væri raunveruleikinn hefði ég ekki hugsað  mig um tvisvar.  Því sá ég ekki sjarmann við að taka erlend lán þegar ég þurfti þess.

En.

Þeir finna alltaf leið.   Látið ykkur ekki detta annað í hug.   Þeir tímar liðu fyrir 35 árum síðan.  Þeir tímar þegar hægt var að fá lán sem voru lægri en verðbólgan.

Menn(bankar,fjármálafyrirtæk) finna bara mismunandi form og leiðir til að hafa sitt á þurru. Þ.e.a.s verð efnahagssveiflur.  Ójá,og á Íslandi verða efnahagssveiflur. Það hefur sagan kennt okkur.

Ætli verði ekki amk. tvö bankahrun hér líkt og í Asíu kreppunni.  Ég veit auðvitað ekkert um það.  Hef samt enga trú á að bankastofnanir og hluti þjóðarinnar hafi efni á að blæða fyrir annan hluta þjóðarinnar.  

Ég véfengi ekki Hæstarétt né dóm hans.    En  ef  einhver fær nú gjafir eftir allt sem á undan er gengið þá verður sátt rofin.

Hitt er annað mál að jafna bil milli erlendra lána og verðtryggðra. Hvorugt formið skal ég verja.Hvernig margir saklausir lántakendur fóru útúr erlendum lánum á einni nóttu á sér fá fordæmi.  Að sjálfsögðu  verður að leiðrétta þá stöðu með einhverju móti.

 

Séra Pálmi góður.

Séra Pálmi Matthíasson mælti mál að sönnu í útvarpspredikun sinni nú í morgun.

Hvernig getum við dælt milljörðum (sem ekki eru til)  í nýtt tónlistarhús þegar fjölskyldum fjölgar stöðugt sem ekki eiga til næsta máls?     Eða samþykkt að byggja nýjan landsspítala sem hljómar líkt og óskhyggja við núverandi aðstæður.

Hann nefndi þetta tvennt sem ótækar  gjörðir í þessu andrúmi.Þetta voru ekki nákvæmlega orð hans, en samt meiningin og ég tek undir hvert orð.  Fínt að heyra  kjark prests að segja nákvæmlega meiningu sína í málum sem þessum.

Mikið var.

Voðalega tók þetta langan tíma, en betra seint en aldrei.

Þarna er dæmi um mál sem alþingismenn áttu allir sem einn að setja ný lög um strax eftir hrun.  Allt hefur þetta tafið endurreisn því enginn vill byggja áfram á þeim opna laga-óskapnaði sem setti hér allt í kalda kol.

Galopnar lánveitingar gegn gölnum veðum áttu þar stóran þátt í hruni fjármálakerfis.

Bann við láni með veði í eigin bréfum

Atvinnumálin .

Efnahagsstaða ríkisins er mesta furða eftir öll ósköpin sem á hafa dunið.  Þá meina ég ganginn frá degi til dags.   Vöruskiptajöfnuður er hagstæður, og framleiðsla hér bæði skapar dýrmætan gjaldeyri og sparar hann.     Í fyrra dæminu má nefna fiskinn, stóriðjuna og ferðamannabransann.  Í seinna dæminu má nefna landbúnaðinn og aðra innlenda iðnframleiðslu.

Allt þetta skiptir máli fyrir öflugt þjóðfélag og alvöru tekjumyndun.  

En ef að ekki tekst að efla fjárfestingu og fleiri sprota í atvinnumyndun þá festist hér í sessi 10 til 15% atvinnuleysi.   Það er algjörlega óásættanlegt.

      Atvinnuleysið er staðreynd vegna þess að mun færri hendur þarf í öfluga framleiðslu nú, heldur en fyrir 20 til 40 árum síðan. Allt vegna nútíma tækni, sérhæfingar og í sumum tilvikum hagræðingar þrátt fyrir allt.  Einnig kallar aukin menntun síðustu áratuga á sérhæfingu.  Hún veldur því að fólk þiggur ekki þá vinnu sem býðst.    Ég get nefnt sem dæmi að þá gistum við hjónin á geysilega flottu nýju hóteli hér á landsbyggðinni fyrir nokkrum mánuðum. Það vakti athygli okkar að  meirihluti þjónanna var pólskur og annað starfsfólk flest frá fyrrum austantjalds löndum að sjá.

Við eigum gnótt tækifæra.   Það er sótt í fjárfestingu hér erlendis frá.  Ég vil ekki sleppa hér öllu lausu.  Öll þjóðin er brennd af því. En hættum að þverskallast með krónísku flækjustigi gegn þeim tækifærum sem þó bjóðast.

Jafn hissa sigurvegarar.

Það var mjög líkt að fylgjast með sigurvegurum kosninganna í Reykjavík og þýsku stúlkunni Lenu í Evrovision keppninni.      

Hissa á svipinn og hugsandi yfir hinni nýju stöðu.    Sá var þó eini munurinn að Jón Gnarr og félagar höfðu haft nokkra daga til að meðtaka þetta með vísbendingum skoðanakannana.

Það þurfti ekki landsmálin til í Reykjavík.  Kjósendur höfðu ærnar ástæður til að refsa frambjóðendum eftir farsakennd fjögur ár með ótal borgarstjórum.   En mér þykja fáir minnast á kjósendur án atvinnu.  Sá hópur telur brátt tvo tugi þúsunda.   Þeir leiðtogar sveitarfélaga sem hafa barist fyrir fleiri fyrirtækjum, erlendri fjárfestingu  og atvinnutækifærum fengu blússandi kosningu.   Ríkisstjórnarflokkunum er refsað fyrir ósamstöðu fyrst og fremst.  Tala út og suður um þau mál sem brenna á fólkinu. 

Skemmtilega líkt hve þessir sigurvegarar sigruðu á sömu forsendum.  Kæruleysislegri framkomu og einlægni.

Einar úr Sykurmolunum fyrrum skólabróðir og sessunautur var góður í morgunútvarpinu. Komin í borgarstjórn fyrir Besta flokkinn.  Mjög líkur sjálfum sér, sem er gott.

„Pólitískur landskjálfti“

Hvað þurfa hús að kosta?

Hönnun opinberra bygginga var líkt og margt annað komin útúr öllu korti í "góðærinu".  Við sitjum mörg uppi með húsnæði sem varð alltof dýrt.    Ekki af nauðsyn heldur skrýtnu samblandi af bulli og snobbi ef nota má slíkt orðfæri.  En mér kemur ekkert annað í hug.

Á Stokkseyri stendur nýbygging grunnskólans nánast tilbúin. Mig minnir að framkvæmdir hafi byrjað 2007. Vegna deilna við verktaka hefur dregist að taka húsnæðið í notkun, en til þess máls þekki ég ekki.   Kostnaður við þetta hús stefnir í að verða krónur 100 milljónir á hverja kennslustofu.     Það þykir mér dýrt.

Hér í Flóahreppi er stækkun grunnskólans sem heitir Flóaskóli í gangi.   Þar er byggt núna í kreppunni miðri og vorum við í sveitarstjórn að sjálfsögðu hugsandi um að hefja framkvæmdir þegar allt byggingarefni hafði nánast tvöfaldast í verði á einni hélunótt.  Haft var hinsvegar að leiðarljósi að hanna bygginguna á einfaldan hátt.      Byggingakostnaður þessa húss sem uppfyllir alla staðla og kröfur um opinberar byggingar, stefnir í að verða um 10 milljónir á hverja kennslustofu.     Það þykir mér ódýrt.

Svo getur hver og einn reiknað í huganum.   Til dæmis tónlistarhúsið.  Hvað hefði það getað kostað með jarðbundinni og "eðlilegri" hönnun ?     Örugglega eitthvað álíka í hlutfalli og þessi fyrrgreindu dæmi.  Hugsanlega hefði það ekki orðið eins "sérstakt" í útliti en ég held samt að flestum liði betur í dag með ódýrara hús.

 

Brúðkaupsgestirnir.

Hér er settleg myndataka af brúðkaupsgestum á óvenjulegum stað.

Óvæntur endir óneitanlega.

http://www.youtube.com/watch?v=j0cyvKpWTmU

Sparnaðarráð. ESB og Harpa út.

 

Ef rétt er að kostnaður við ESB umsókn gæti farið í 6 milljarða. (Segjum 2 milljarðar ef hitt er yfirskot).

Og að tónlistarhúsið stefni í 30 þúsund milljónir., m.ö.o.  30 milljarða.  Ef rétt er, þá finnst mér þetta allt að því glæpsamleg eyðsla og sóun í kreppunni.

Þegar kemur að alvörunni allri í fjárlögum næsta haust mun koma í ljós að þetta er fáránleg eyðsla og vita gagnslaus.  Þá (og nú í fjárlagavinnunni)  verður einfaldlega horft í hverja krónu.  Nánast hvern þúsundkall vegna þess  að engir peningar eru til. Svo einfalt er það.

Fáránlegt vegna þess að til er húsnæði til flutnings tónlistar út um alla borg.  Glöggir segja 90% allra tónleika með áheyrendur á bilinu 100 til 200 manns.   Þeir væru hálf týndir í 1.800 manna tónleikasal. Illskiljanlegt því að þessi "fjárfesting" mun aldrei skila sér til baka.  Ergo, þetta er munaður.   Mér er hinsvegar ljós að það þarf að klára þetta snobbhús vegna þess hve þetta er komið langt.    Nú er bara fráleitt rétti tíminn til þess.    Með fullri virðingu fyrir atvinnuástandi í Kína og reyndar hjá þónokkrum Íslendingum.  En þeir hefðu mátt fá arðbærari verkefni.

ESB ferlið er sóun því að enginn talar fyrir umsókn.  Þjóðin vill ekki sjá þetta samkvæmt könnunum.  Til hvers og fyrir hvern er þá barist og tilheyrandi kostnaði fyrir ríkið?    

Á eldfjallaeyjunni.

Mér þykir þessi mynd sem birtist í Fréttablaðinu 8. maí 2010 segja ótrúlega sögu.  Sögu sem sýnir á áþreifanlegan hátt á hvernig landi við lifum.

Meðan á meginlandinu má telja árhringi á þversniði stórra trjábola höfum við sögu okkar í jarðlögum.  Þar má greina gosvirkni fyrri alda með mismiklu öskufalli.    Öskufall er ólíkt að magni og gerð milli tegunda gosa.    En hverjir verða fyrir því á vindasömu landi eins og  Íslandi byggist á heppni og vindátt útfrá eldstöð.

Ef gosinu fer að slota nú eru afleiðingarnar eftir.  Fjúk og sandbyljir er fyrirkvíðanlegir víða.  En alltaf hafa Íslendingar komið standandi undan hamförum sem þessum.  Og haldið áfram að nýta frjósemi landsins.  Einnig á tímabilum örbirgðar og harðinda sem nútímamaður fær vart skilið.     Við verðum að hafa slíkt í huga, jafnvel þó við köllum núverandi ástand kreppu.Ekki skal ég gera lítið úr því. En höfum í huga lífsumhverfi forfeðra okkar.    (Hægt er að tvísmella með músinni til að stækka)

Allt tekur enda.

Verulega dregið úr kvikuflæði